W banku po niemiecku — gotowe zdania i słownictwo z wyciągu

Rozmowa w banku ma tę właściwość, że nie da się jej przeczekać. Przy kasie w sklepie wystarczy podać kartę, ale przy okienku bankowym trzeba powiedzieć, po co się przyszło — i zrozumieć, o co pytają w odpowiedzi.

Dobra wiadomość: to jest rozmowa przewidywalna. Pada w niej kilkanaście zdań, zawsze tych samych. Można się ich nauczyć na pamięć i przestać się bać jeszcze przed wejściem.

Poniżej cztery najczęstsze sprawy, do każdej gotowe zdania, a na końcu rozbiór pojęć z wyciągu.

Zanim wejdziesz: dwa zdania ratunkowe

Te działają w każdej sytuacji i warto je umieć przed wszystkimi innymi:

Entschuldigung, ich lerne noch Deutsch. Können Sie bitte langsamer sprechen? — Przepraszam, dopiero uczę się niemieckiego. Może Pan/Pani mówić wolniej?

Können Sie mir das bitte aufschreiben? — Może mi to Pan/Pani zapisać?

Drugie jest niedoceniane. Numer, datę, nazwę dokumentu — wszystko, co trzeba zapamiętać dokładnie — lepiej dostać na kartce niż ze słuchu.

1. Założenie konta

Ich möchte ein Konto eröffnen. — Chciałbym otworzyć konto. Ich brauche ein Girokonto. — Potrzebuję konta osobistego. Was brauche ich für die Kontoeröffnung? — Czego potrzebuję do otwarcia konta?

Czego zwykle zażądają — warto mieć przy sobie i umieć nazwać:

Pytania, które padną w drugą stronę — i gotowe odpowiedzi:

Sind Sie berufstätig? — Czy Pan/Pani pracuje? → Ja, ich arbeite bei … Wie ist Ihre Anschrift? — Jaki jest Pana/Pani adres? Möchten Sie eine EC-Karte und eine Kreditkarte? — Czy chce Pan/Pani kartę debetową i kredytową?

Warto wiedzieć, że EC-Karte (dziś formalnie Girocard) to zwykła karta do konta, a nie karta kredytowa. To dwie różne rzeczy i pytanie o nie pada osobno.

2. Zgubiona albo skradziona karta

To rozmowa, którą prowadzi się w pośpiechu, więc zdania muszą być krótkie:

Ich habe meine Karte verloren. — Zgubiłem kartę. Meine Karte wurde gestohlen. — Moja karta została skradziona. Bitte sperren Sie die Karte sofort. — Proszę natychmiast zablokować kartę. Ich brauche eine neue Karte. — Potrzebuję nowej karty. Wie lange dauert das? — Jak długo to potrwa?

Kluczowe słowo to sperren — blokować. Die Karte ist gesperrt znaczy, że karta jest już zablokowana.

3. Nieznane obciążenie na koncie

Auf meinem Kontoauszug ist eine Buchung, die ich nicht kenne. — Na wyciągu jest księgowanie, którego nie znam.

Ich möchte diese Abbuchung reklamieren. — Chciałbym zareklamować to obciążenie.

Können Sie mir sagen, woher diese Buchung kommt? — Może mi Pan/Pani powiedzieć, skąd pochodzi to księgowanie?

Ich habe diesen Betrag nicht autorisiert. — Nie autoryzowałem tej kwoty.

Przy poleceniu zapłaty (Lastschrift) w wielu przypadkach można zażądać zwrotu obciążenia — nazywa się to Rücklastschrift. Bank powie, czy i w jakim terminie jest to możliwe; o terminy i warunki trzeba zapytać wprost, bo różnią się zależnie od rodzaju obciążenia.

4. Wypowiedzenie konta

Ich möchte mein Konto kündigen. — Chciałbym wypowiedzieć konto. Bitte überweisen Sie das Restguthaben auf dieses Konto. — Proszę przelać pozostałe środki na to konto. Ab wann ist das Konto geschlossen? — Od kiedy konto będzie zamknięte?

kündigen to to samo słowo co przy wypowiedzeniu mieszkania i pracy — jedno z najbardziej opłacalnych słów w całym niemieckim. Wraca w tekście o umowie najmu.

Wyciąg: słownictwo, które musi być zrozumiałe

Wyciąg (Kontoauszug) wygląda groźnie, bo składa się z rzeczowników złożonych — tych samych, o których mowa w tekście o rzeczownikach złożonych. Rozebrane na części przestają straszyć.

Dwie pary, które mylą się najczęściej:

Überweisung kontra Lastschrift — przy przelewie ty wydajesz dyspozycję, przy poleceniu zapłaty robi to odbiorca, na podstawie zgody, którą kiedyś podpisałeś. Rachunki za prąd i telefon chodzą zwykle jako Lastschrift.

Überweisung w banku kontra u lekarza — to samo słowo znaczy w przychodni skierowanie. Kontekst rozstrzyga, ale warto o tym wiedzieć, zanim zdziwisz się w gabinecie; słownictwo z wizyty jest w tekście u lekarza.

Przy bankomacie

Geheimzahl to dosłownie „tajna liczba" — po prostu PIN. Bankomaty często nie używają słowa PIN.

Ile z tego trzeba

Sprawy pieniężne zaczyna się zwykle załatwiać wcześniej, niż język na to pozwala — dlatego warto nauczyć się tych zdań na pamięć, nawet nie rozumiejąc jeszcze całej gramatyki, która w nich siedzi.

W kursie „Zostaje w głowie" słownictwo urzędowo-bankowe wchodzi w lekcji 31 na poziomie B1, ale same zwroty z tej strony można przećwiczyć znacznie wcześniej — są zbudowane z konstrukcji z poziomu A2.

Pytania i odpowiedzi