słownictwo · czasowniki · A1 · 6 min czytania ·

Sto najczęstszych niemieckich czasowników z odmianą

Lista uporządkowana według realnej przydatności, z formami przeszłymi i przykładem zdania. Plus wyjaśnienie, dlaczego te sto pokrywa większość codziennych wypowiedzi.

Czasownik jest jednostką, wokół której buduje się niemieckie zdanie. Bez rzeczownika da się coś powiedzieć, bez czasownika nie. To dlatego nauka od list rzeczowników daje wrażenie postępu, a nauka od czasowników daje zdania.

Poniżej sto czasowników uporządkowanych według częstości w mowie codziennej, z formami potrzebnymi do czasu przeszłego. Pierwsze dwadzieścia pokrywa zaskakująco dużo — te same słowa wracają w kółko.

Dlaczego akurat sto

Rozkład częstości w języku jest bardzo nierówny. Kilkadziesiąt najczęstszych czasowników odpowiada za większość wystąpień w zwykłej rozmowie, a dalsza część listy dokłada coraz mniej. Praktyczny wniosek: opanowanie stu czasowników do poziomu odruchu daje więcej niż znajomość pięciuset biernie.

Warto uczyć się ich razem z formą przeszłą, bo to ona jest nieregularna, oraz z czasownikiem posiłkowym (haben czy sein) — zasady wyboru opisaliśmy w tekście Perfekt czy Präteritum.

Dwadzieścia, bez których nie da się nic powiedzieć

BezokolicznikZnaczeniePräteritumPerfektPrzykład
seinbyćwarist gewesenIch war müde.
habenmiećhattehat gehabtIch habe Zeit.
werdenstawać sięwurdeist gewordenEr wird Arzt.
könnenmóc, umiećkonnteIch kann Deutsch.
müssenmusiećmussteIch muss gehen.
wollenchciećwollteIch will nach Hause.
sollenmieć powinnośćsollteWas soll ich machen?
dürfenmieć pozwoleniedurfteDarf ich?
mögenlubićmochteIch mag Kaffee.
machenrobićmachtehat gemachtWas machst du?
geheniśćgingist gegangenIch gehe zur Arbeit.
kommenprzychodzićkamist gekommenEr kommt später.
sagenmówićsagtehat gesagtWas hast du gesagt?
gebendawaćgabhat gegebenGib mir das.
nehmenbraćnahmhat genommenIch nehme den Bus.
sehenwidziećsahhat gesehenIch sehe nichts.
wissenwiedziećwusstehat gewusstIch weiß nicht.
findenznajdować, uważaćfandhat gefundenIch finde das gut.
bleibenzostawaćbliebist gebliebenIch bleibe zu Hause.
lassenzostawiać, pozwalaćließhat gelassenLass mich in Ruhe.

Warto zauważyć: dziewięć z tych dwudziestu to czasowniki modalne albo posiłkowe. Właśnie dlatego opłaca się je opanować w pierwszej kolejności — wchodzą do co drugiego zdania. Ich odmianę omówiliśmy osobno w tekście o czasownikach modalnych.

Kolejne trzydzieści — codzienność

BezokolicznikZnaczeniePräteritumPerfekt
arbeitenpracowaćarbeitetehat gearbeitet
sprechenmówićsprachhat gesprochen
fahrenjechaćfuhrist gefahren
essenjeśćhat gegessen
trinkenpićtrankhat getrunken
schlafenspaćschliefhat geschlafen
stehenstaćstandhat gestanden
liegenleżećlaghat gelegen
sitzensiedziećsaßhat gesessen
kaufenkupowaćkauftehat gekauft
bezahlenpłacićbezahltehat bezahlt
brauchenpotrzebowaćbrauchtehat gebraucht
suchenszukaćsuchtehat gesucht
wartenczekaćwartetehat gewartet
fragenpytaćfragtehat gefragt
antwortenodpowiadaćantwortetehat geantwortet
verstehenrozumiećverstandhat verstanden
lernenuczyć sięlerntehat gelernt
wohnenmieszkaćwohntehat gewohnt
lebenżyćlebtehat gelebt
bringenprzynosićbrachtehat gebracht
helfenpomagaćhalfhat geholfen
denkenmyślećdachtehat gedacht
glaubenwierzyć, sądzićglaubtehat geglaubt
heißennazywać sięhießhat geheißen
kennenznaćkanntehat gekannt
schreibenpisaćschriebhat geschrieben
lesenczytaćlashat gelesen
hörensłyszeć, słuchaćhörtehat gehört
spielengrać, bawić sięspieltehat gespielt

Pięćdziesiąt kolejnych — praca, dom, sprawy

Te wracają rzadziej, ale bez nich nie da się załatwić sprawy ani opowiedzieć o dniu.

Ruch i miejsce: laufen (biec, chodzić), fliegen (lecieć), steigen (wsiadać, wspinać się), ziehen (ciągnąć, przeprowadzać się), tragen (nosić), fallen (padać), treffen (spotykać), besuchen (odwiedzać), ankommen (przyjeżdżać), abfahren (odjeżdżać).

Praca i organizacja: anfangen (zaczynać), beginnen (rozpoczynać), aufhören (przestawać), beenden (kończyć), versuchen (próbować), schaffen (zdążyć, dać radę), ändern (zmieniać), entscheiden (decydować), planen (planować), organisieren (organizować).

Kontakt: anrufen (dzwonić), schicken (wysyłać), erzählen (opowiadać), erklären (wyjaśniać), zeigen (pokazywać), treffen (umawiać się), einladen (zapraszać), danken (dziękować), entschuldigen (przepraszać), gratulieren (gratulować).

Dom i codzienność: aufstehen (wstawać), anziehen (ubierać), ausziehen (rozbierać, wyprowadzać się), kochen (gotować), putzen (sprzątać), waschen (myć, prać), öffnen (otwierać), schließen (zamykać), reparieren (naprawiać), vergessen (zapominać).

Stany i ocena: gefallen (podobać się), passen (pasować), stimmen (zgadzać się), gehören (należeć), dauern (trwać), kosten (kosztować), funktionieren (działać), bedeuten (znaczyć), scheinen (wydawać się, świecić), sich fühlen (czuć się).

Jak się tego uczyć

Nie po kolei z listy. Lista jest do wyszukiwania, nie do wkuwania. Ucz się partiami po dziesięć, zaczynając od pierwszej tabeli.

Zawsze w zdaniu. nehmen to nic; Ich nehme den Bus to coś, czego użyjesz jutro. Czasownik bez dopełnienia nie mówi, z czym się łączy — a to połowa problemu.

Od razu z formą przeszłą. Nauka gehen, a za miesiąc osobno ging, to podwójna praca. Trzy formy naraz: gehen – ging – ist gegangen.

Trzy zdania na czasownik. Teraźniejsze, przeszłe i z modalnym: Ich nehme den Bus. / Ich habe den Bus genommen. / Ich muss den Bus nehmen. To ostatnie ćwiczy przy okazji ramkę zdaniową, opisaną w tekście o szyku zdania.

W kursie „Zostaje w głowie" czasowniki wchodzą partiami od lekcji 1, każdy z nagraniem lektorskim i w kontekście zdania — a pełna lista form nieregularnych jest w wykazie gramatyki.

Pytania i odpowiedzi

Ile czasowników trzeba znać po niemiecku?

Do swobodnej rozmowy codziennej wystarcza około stu opanowanych do poziomu odruchu. Rozkład częstości w języku jest bardzo nierówny — kilkadziesiąt najczęstszych czasowników odpowiada za większość wystąpień w zwykłej wypowiedzi.

Od których czasowników zacząć naukę niemieckiego?

Od sein, haben i werden oraz od sześciu czasowników modalnych — to one wchodzą do co drugiego zdania. Dopiero potem warto brać machen, gehen, kommen, sagen, geben i nehmen, czyli podstawę opisu codziennych czynności.

Czy uczyć się czasowników razem z formami przeszłymi?

Tak. Nauka bezokolicznika, a miesiąc później osobno formy przeszłej, to podwójna praca. Trzy formy naraz — gehen, ging, ist gegangen — zajmują niewiele więcej czasu i od razu pozwalają mówić o przeszłości.

Dlaczego warto uczyć się czasowników w zdaniach?

Bo sam czasownik nie mówi, z czym się łączy: z jakim przypadkiem, z jakim przyimkiem, w jakim szyku. Ich nehme den Bus niesie tę informację, samo nehmen nie. Zdania utrwalają się przy tym nie trudniej niż pojedyncze hasła.

Które niemieckie czasowniki są nieregularne?

Większość tych najczęstszych — sein, haben, gehen, kommen, nehmen, sprechen, fahren, essen. To typowe dla języków germańskich: nieregularność utrzymuje się tam, gdzie słowo jest używane najczęściej. Rzadsze czasowniki są niemal zawsze regularne.

Przeczytaj też

AA
Tekst: Andrzej Andelbrat — autor kursu „Zostaje w głowie". Mieszkam w Niemczech i uczę niemieckiego tak, jak sam chciałbym się go uczyć: od zdań, których naprawdę się używa.